Ο συγγραφέας είναι καθηγητής ψυχιατρικής στο Stanford. Όλα του τα βιβλία έχουν να κάνουν με την ψυχανάλυση. Κάποια είναι ακαδημαϊκού χαρακτήρα και απευθύνονται μόνο σε ειδικούς, αλλά κάποια άλλα έχουν τη μορφή μυθιστορήματος στα οποία παρουσιάζονται οι πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που κατέφυγαν στη βοήθεια του Yalom. Μέσα από αυτές τις ιστορίες ο συγγραφέας μας παρουσιάζει τις απόψεις του για το ρόλο της ψυχοθεραπείας με έναν πολύ πετυχημένο λογοτεχνικό τρόπο. Πέραν από πολύ καλά "δεμένες" ιστορίες που διαβάζονται μονορούφι, ο αναγνώστης θα βρει πλευρές των δικών του ανησυχιών στο πρόσωπο κάποιων ηρώων του.
Στο ρόλο του βαθύτερου αιτίου όλων των ψυχολογικών προβλημάτων ο Yalom αντικαθιστά τα παιδικά τραύματα και τα σεξουαλικά απωθημένα της φροϋδικής σχολής, με το φόβο του θανάτου. Ένα δεύτερο σημείο στο οποίο στέκεται πολύ ο Yalom είναι η αντίθεση του με την τάση της σύγχρονης ψυχιατρικής να ταυτίζει την ψυχιατρική με τη φαρμακευτική. Ο Yalom θεωρεί πως το κύριο μέρος της θεραπείας πρέπει να είναι η ψυχανάληση, η ζωντανή επικοινωνία μεταξύ ασθενούς-γιατρού.
Ο συγγραφέας είναι επηρεασμένος από τον υπαρξισμό και ειδικότερα τον Camus. Η ενασχόλησή του με τη φιλοσοφία είναι τόσο βαθιά που καταφέρνει να παρουσιάσει με εξαιρετικό τρόπο δύο μεγάλους φιλόσοφους το Νίτσε και το Σοπενάουερ. Το έργο και των δύο είναι αρκετά δαιδαλώδες και δεν παρουσιάζει τη συνοχή άλλων φιλοσόφων (πχ. Μαρξ), ωστόσο αναδύεται ένας κεντρικός πυρήνας νοημάτων τον οποίο ο Yalom τον έχει περάσει μέσα σε δύο μυθιστορήματα, αν και πάλι το κύριο είναι μια ψυχαναλυτική ματιά στις δύο προσωπικότητες.
Η πρόταση μου περιλαμβάνει 3 μυθιστορήματα, με τη σειρά που τα δίνω (κάντε click).




Αν και δεν έχω διαβάσει το πρώτο που αναφέρεις (Η θεραπεία του Σοπενάουερ) εν τούτοις θέλω να σημειώσω ότι το πρώτο του βιβλίο, το οποίο με έκανε να αγαπήσω τον Γιάλομ, είναι για μένα το καλύτερο. Πρόκειται για το "Δήμιο του Έρωτα", στο οποίο υπάρχουν δέκα πραγματικές ψυχαναλήσεις του. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα.
ΑπάντησηΔιαγραφήAndrea εμένα ο "δήμιος του έρωτα" με είχε κουράσει πολύ, τόσο που δε διάβασα όλες τις ιστορίες.
ΑπάντησηΔιαγραφήkritia,
ΑπάντησηΔιαγραφήάσχετο με το τωρινό post σου αλλά έχω ένα blog που μπορεί να σε ενδιαφέρει:
http://lostmathematicians.blogspot.com/
Thanks deathstar64, αλλά το blog αυτό είναι αρκετά "καμένο" για να μη το ξέρω :)
ΑπάντησηΔιαγραφήMπορείς να προσθέσεις και τη μεγάλη αντιπάθειά σου. Toν κύριο Paulo Coelho!
ΑπάντησηΔιαγραφήhttp://el.wikipedia.org/wiki/Πάολο_Κοέλιο
@koukou
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτο blog μου προσπαθώ να επικεντρώνω θετικά σε όσους και ότι αγαπώ. Αν επικέντρωνα σε όσους αντιπαθώ, ο Coelho θα είχε σίγουρα μια περίοπτη θέση ανάμεσα σε πολλούς, πολλούς άλλους...
Hahaha...Coelho! Syggnwmi gia tin ekfrasi s' ayton ton septo diktyako topo, alla den exw gnwrisei allo syggrafea pou na exei pai3ei toso poly to poulaki tou prin kai kata ti diarkeia tis megali talaipwrias tis glwssas pou tin poulane ws vivlia. Ante, isws ki o Saylos/Paylos. Aytoi oi dyo einai oi top. Oloi oi alloi einai mia klasi parakatw.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι βαλε με στους swtechmaniacs, ντροπη να απουσιαζω!
ΑπάντησηΔιαγραφήΜεστός όπως πάντα ο λόγος σου Δημήτρη. Αλλά μη πιάνεις στο στόμα σου αποστόλους! Θα πέσει φωτιά να σε κάψει και φοβάμαι μη κάψει και το δικτυακό μου σπίτι (blog) :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΣτους swtechmaniacs δε σε βάζω. Είναι για λίγους και εκλεκτούς. Και εσύ είσαι λίγος αλλά όχι εκλεκτός :)
Καλησπέρα! Μου αρέσει πολύ ο Yalom κ απλώς ήθελα να επιβεβαιώσω τα λόγια σου προτίνοντας όμως (αν μου επιτρέπεις) μια αλλαγή στα δύο πρώτα βιβλία, πρώτα το "Όταν έκλαψε ο Νίτσε" κ έπειτα τη "Θεραπεία του Σοπενάουερ". Αυτά έχω διαβάσει μέχρι στιγμής!
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι βέβαια σου επιτρέπω ανώνυμε/η. Κάθε μετάθεση ευπρόσδεκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΞέρεις, πέρασα ψυχολογία κ εύχομαι να τα βρω τόσο ευχάριστα όσο κ τα βιβλία του Υalom..Αλλά δεν είναι όλα ρόδινα..σωστά? Όσο γ τον Paulo Coelho που είδα παραπάνω,διάβασα ένα βιβλίο του αυτό το καλοκαίρι, το ''η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει'' κ δε με τρέλανε..
ΑπάντησηΔιαγραφήΣυγχαρητήρια! Πολύ ενδιαφέρον το τμήμα που διάλεξες. Δυστυχώς, δεν ξέρω παραπάνω πληροφορίες για τα τμήματα ψυχολογίας και τα προγράμματα σπουδών. Έχω ακούσει μόνο πως υπάρχει δυσκολία στην επαγγελματική αποκατάσταση, αλλά ίσως είναι νωρίς να τα σκέφτεσαι αυτά :)
ΑπάντησηΔιαγραφήΓια τον Coelho, αυτό ακριβώς το βιβλίο του με έκανε να τον αντιπαθήσω. Το παράτησα κάπου στη σελ. 50, και να φανταστείς ότι πολύ σπάνια αφήνω βιβλίο στη μέση. Ένιωσα πως ο τύπος ψάχνει για μαλάκες. Σαν να προσπαθούσε να με κοροϊδέψει, ότι υποτιμά τη νοημοσύνη μου. Πολύ περίεργο και αποκρουστικό συναίσθημα. Δε μου το έχει βγάλει κανείς άλλος συγγραφέας. Αναρωτιέμαι τι βρίσκουν οι funs του (και είναι πολλοί) στα βιβλία του...
Εμένα πάλι μου φάνηκε αμπελο-φιλόσοφος κ ψευτο-ψυχολόγος. Ίσως αυτό σε έκανε να νομίζεις ότι σε κοροιδεύει. Εννοώ,αν διαβάζεις αληθινή φιλοσοφία!
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ. Έχω 2 αγάπες,την ψυχολογία κ τη φιλολογία. Ποιο απ'τα 2 θεωρείς πιο δύσκολο στην επαγγελματική αποκατάσταση?!.. Πιστεύω πως η ψυχολογία έχει περισσότερες προοπτικές.
Ε, ναι.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈτσι νομίζω κι εγώ.
Καλή αρχή και καλή σταδιοδρομία.
Ευχαριστώ
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνα εχω να πω. Εχω διαβασει ολα τα βιβλια του Γιαλομ κ ειναι πολυ ατομακι. Ο,τι ηλικια κι αν εχεις θα τον λατρεψεις. ευχαριστω.
ΑπάντησηΔιαγραφή